Letnie nastroje

Dobry sobotni nastrój, byliśmy nad Morzem Bałtyckim. Cudowna plaża, mnóstwo wypoczywających ludzi, kolorowo, bezproblemowo. Spacer po KRYNICY MORSKIEJ przemiły, radośnie podziwiamy miejscowe atrakcje, port rybacki i port żeglugowy, przystań jachtową. Stąd wyruszają na pełne morze lub Zalew Wiślany statki wycieczkowe i jachty rodzinne. W tle wysoka wieża Latarni Morskiej, dwa kościoły katolickie, w których można znaleźć chwilę na wyciszenie, modlitwę i refleksję. Pogodzenie z bliźnimi i sobą na kanwie piękna i radość duszy, podatnej na  wzruszenia z darowanego dnia nad morzem. Wróciliśmy szczęśliwie dosyć zdezelowanym autobusem, ale po przeglądzie więc w pełni sprawnym.
A obok w trąby dął  Anioł Zagłady, TV przekazywała wiadomości o pożarze w Szwecji, ogromnym, pożerającym wielkie obszary lasu, natychmiast zawtórowało echo trwożliwe z Grecji, tam pożary rozszalały się w pobliżu stolicy tego kraju, Aten. Zaraz oglądaliśmy tysiące popalonych samochodów, płacz ludzi, lęk zwierząt, pożerające drzewa i domy płomienie. Dzisiaj już sytuacja wydaje się opanowana. Ale kto raz przeżył pożar, więcej nie pojedzie pewnie do Grecji, krainy wspaniałych zabytków i skalistych pól. Dzisiaj też wyruszyła Ogólnopolska Pielgrzymka na Jasną Górę do Częstochowy, z dalekiej północy, z Półwyspu Helskiego w ten upalny dzień wędrują pielgrzymi, aby lepiej poznać Boga, umocnić się na trudne dni, jakie mogą każdego w życiu spotkać, doznać łaski wiary ufnej. Oby było im to dane.

 

Lipcowe wieczorne refleksje.

Lato, deszczowe lato... śpiewam od dwóch dni. Na szczęście tylko dwóch. Ziemia otrzymała już swój zapas ożywczej wody i jutro będzie pogoda. Niestety nie pojedziemy nad morze, chociaż wcześniej planowanie takie było. Zanosi się na dosyć leniwą niedzielę w domu. Niedzielny obiad, wyjście na Mszę Świętą, albo w odwrotnej kolejności, świątynia przed obiadem. Później internet, a może wyjście do miejskiego parku. Tam w pięknej scenerii leśnej muszli koncertowej spotkanie muzyczne. Wczoraj też byliśmy na niezwykłym koncercie jazzowym.

Przeglądam pisane niegdyś wiersze. Może kogoś zainteresuje ten.

Słowiańska dusza

Urodziłam się w Polsce

więc nosić muszę

słowiańską duszę.

Noszę ją z przyjemnością,

bratam się ze Słowianami

- Białorusinami, Rosjanami,

Ukraińcami, Czechami

Słowakami -  po sąsiedzku

 i Słoweńcami także

i tymi co dalej na południu 

mieszkają, a podobny

śpiewny język mają.

Z nutką  nostalgii i smutku

śpiewam sobie po cichutku

kołysanki, ludowe melodie,

piosenki różne,  liryczne

przeważnie wszystkie

bardzo śliczne.

Kocham także inne

narody i wiem, że nic

nie jest cenniejsze

od zgody. W każdym

przyjaznym człowieku

można mieć przyjaciela

i tylko czasem bieg 

historii to zmienia,

więc przynajmniej

dobrego sąsiada,

takiego znanego

od dziada pradziada

co mimo swarów o wspólny

płot pomoże w niedoli,

użyczy chleba, pożyczy soli.  

       / żeby się spełniło, by się wszystkim lepiej żyło.

A to z kolei moje korzenie

Korzenie

 Polski ojciec, polska matka,

polski dziadek,  polska babka,

polski sąsiad i sąsiadka.

Polska szkoła ksiądz w kościele,

także różnych  rzeczy wiele :

Moja książka, ten różaniec,

drzewo co wyrosło w polu.

Polską niesie pieśń skowronek,

zapis czasu radości i  bólu,

prośby o łaskawe dni.

Boże przybliż proszę mi

moc co płynie z dobrych chwil.

Oby tych dobrych chwil było dużo w życiu, świat malowany jasnymi barwami daje lepsze rozeznanie i ocenę rzeczywistości.

Zdjęcia własne, zachód słońca, wieczór na koncercie.