Poezja jesieni

Smak jesieni

Jesienna aura sprzyja,
w rudozłotych błyskach
brzozy, klony, graby i lipy.
Liście poddają się delikatnemu
powiewowi wiatru, tańczą,
wirują dookoła drzew,
wolne przestrzenie wypełnia jasność.
Bujna trawa z dywanem liści
ugina się pod stopami,
zapach grzybów mami powonienie.
Koszyk z wikliny, brąz prawdziwków,
beżowej opieńki kapelusik
i oni zapatrzeni w cud natury.
Malownicze korony drzew,
przejrzystość obłoków.
Poezja  rodzi się w czasie spaceru
i ma smak gołąbków z grzybami.

 Helena ML (październik 2019)

Melodie losu 

Balsamem zieloności twą duszę owinę;

Nadziejami, tęsknotą wiosenną i figlarną.

Niesiesz los niewiadomy przodków swoich linię,

niechaj będzie przewodnią dla życia latarnią.

Wiosna mija wraz z opadłym kwiatem drzewa,

owoc już zawiązuje wraz z czasu dramatem.

Dusza w pewność sprawiedliwą powątpiewa,

rzucona w wir wydarzeń historii wiatrem.

Twój los między nadziejami, troską podparty,

stracił lekkość i grację stanu pięknoducha.

Płaszcz nosisz który został przez mole nadżarty,

wśród głosów wielu znana melodia "mazurka".

Ona brzmi i wybrzmiewa ponad czasem troski,

wirują w przestrzeni spódnice, korale.

Mijasz miasta i nieznane, wielobarwne wioski,

gdziekolwiek jesteś w sercu narodowy taniec.

Helena ML (

Październik 2019)

 

Z nutą smutku jesiennego

Destrukcje współczesności

Lęk czai się pod skórą! przeczucie cierpienia

destrukcja i unicestwienie w wielu postaciach

wraca z każdym obejrzanym horrorem

jego źródło mieszka w powieściach sensacyjnych

ale tam obraz jest płaski przyklejony do kartki

dopiero w filmie nabiera kształtów przestrzennych

widać wyraźnie 4D teraz może zapanować

blokuje myślenie zabija człowieka

książki młodych pisarzy rozdygotane emocje

niepokój używek i narkotykowych wizji

nie ma już koneserów piękna

drapieżny bezduszny świat wyciąga szpony

życie wśród wizji stwarzanych w horrorach

i piekielne kręgi Dante Alighieriego

Charlesa Baudelaire wrażliwość Jakuba Żulczyka

Chaos myśli i obrazów naznaczona grozą przestrzeń

współczesność młodych w zamęcie wśród transu i wyobrażeń

tutaj średniowiecze pojawia się niczym arkadia

kraina piękna przyrody i łagodnych myśli

wiedza - szalejące zarazy trwożą ludzi tamtych czasów

wiedza - wymyślone przez naprawdę złych władców wojny

w przestrzeni dominuje jednak kraina pełna łagodności

to ona wpisuje się w obieg sentymentalnych skojarzeń

Helena ML

Oglądam film "Korona królów", gdyby nie zamiłowanie do wojowania, byłyby to czasy pełne miłości, spokoju i łagodnych myśli. Zapewne także ciężkiej pracy,  ale spokojniejsze niż nasza współczesność. Nie tylko bez samochodu, ale także telefonu, Internetu... Nikt nie podbijał kosmosu, niebo podziwiał, nie myślał o "Wojnach gwiezdnych", nie wyobrażał sobie nalotów bombowych na bezbronne miasta... lokalny Anioł Stróż bronił swój lud. Sąsiedzi spotykali się w swoich domach; pałacach i  zagrodach, rodzina i przyjaciele mieszkali blisko. Tylko rody królewskie i magnackie a także rycerze (niestety) mieli możliwości poznawania sąsiednich państw, ale też tylko konikiem, rzadziej statkiem żaglowym się przemieszczając. Na pewno chętnie celebrowane święta, w większości krajów już katolickie, bawiono się z okazji udanych zbiorów, narodzin potomków,  organizowano śluby, wydawano uczty bogate i bale, polowano, po oręż w innym celu sięgano z niechęcią raczej, dużo budowano, tworzono szkoły przy klasztorach, a później już uczelnie. Sięgam pamięcią  do literatury z tego okresu,  ona najlepiej opowie o czasach. Zachowały się kroniki jak Kronika Galla Anonima, Wincentego Kadłubka, Długosza, Eposy rycerskie jak "Pieśń o Rollandzie, Opowieści liczne o życiu Świętej Rodziny, żywoty świętych takich jak święty Franciszek w "Kwiatkach świętego Franciszka,  lub święty Aleksy, Kazania Świętokrzyskie, Pisma Ojców Kościoła, Boska Komedia, Dzieje Tristana i Izoldy, "Wielki Testament Villona, a także nieco późniejsze ale jak najbardziej mówiące o realiach epoki u nas w Polsce (późne średniowiecze, wczesny  renesans) Żywot człowieka poczciwego Mikołaja Reja, Pieśni, satyry i fraszki Jana Kochanowskiego i na pewno wiele cech wspólnych z okresem późnego średniowiecza mające utwory Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego.