Jesień w rozkwicie.

Złote liście klonów, brzoza prześwietlona żółtymi refleksami liści, wierzba płacząca jeszcze w krasie zielonej szaty zwisających sopli - to początek października. Pod stopami szelest, wiatr unosi brązowo-złote, bordowe i żółte listowie, tańczące drobiny straciły już kontakt z drzewem, teraz umierają na ścieżkach, w parkach, lasach. W wielu miejscach potworzyły okazałe kopczyki, można się spodziewać, że  urządzą sobie tam zimowe leże jeżyki nieduże. Być może uda im się tak doczekać wiosny. Chłodne poranki i wieczory nie nastrajają już do spacerów, inaczej jest południową porą, słońce grzeje, w nasłonecznionych miejscach wygrzewają się koty, wychodzą na spacer ludzie, prowadzą pieski na smyczach, wiozą w wózkach potomstwo. Południowa radość to uśmiechy spacerowiczów, którzy spoglądają w niebo, gdzie przedziwne sploty chmur zwiastują pogodny dzień i przygnębione gdy wskazują na  jesienną szarugę. Z każdym dniem więcej będzie deszczu, dlatego rolnicy starają się zebrać jesienne plony z pól, ogrodnicy zrywają ostatnie jabłka i grusze. Jesienne dni coraz krótsze zwiastują gasnące kolory przestrzeni. Gdy opadną liście zapanuje szara jesienna cisza, przerywana gwałtownym jękiem nagle zbudzonego wiatru... czas jesieni, każdego roku tak samo zasypia przyroda.