Biografia pozytywna

Literatura pomaga przezwyciężyć słabości.

            Chciałabym polecić czytelnikom „ książkę Philippe Pozzo di Borgo pt  „Drugi oddech”. Jest to jedna z  lektur które omawiane były w „ Elbląskim Dyskusyjnym Klubie Książki”. Książka jest opowieścią biograficzną. Philippe Pozzo di Borgo to francuski arystokrata, jego dzieciństwo i młodość upłynęły w gronie rodziny wśród ciekawych wydarzeń. Pasjonuje się sportem, jest żeglarzem i paralotniarzem, podróżuje, ma piękną i mądrą żonę Beatrice. Zostaje dyrektorem wytwórni win i szampanów Pommery i nagle wszystko zaczyna się komplikować. Jego żona nie może urodzić dziecka, po kilku poronieniach decydują się więc na adopcję. Później Beatrice zachorowała  jeszcze na raka.  Po wielu chemioterapiach i operacji serca  rak został zaleczony więc małżonkowie wyjechali  na wakacje, tam przypadkowe zranienie o kamień morski spowodowało powrót choroby i  trwałą ranę nogi Beatrice.  Philippe Pozzo był dobrym i czułem opiekunem żony w czasie jej choroby, wówczas wydarzył się wypadek na paralotni który odwrócił sytuację. Czterokończynowe porażenie sprawiło, że teraz on bardziej potrzebował opieki. Uczył się wszystkiego, oddychania, przełykania pokarmów, utrzymywania się w pozycji pionowej na wózku. Czuła opieka żony, rodziny i przyjaciół sprawiła, że nie utracił wiary w sens życia. Na spotkaniu zorganizowanym przez Chrześcijańskie Stowarzyszenie Niepełnosprawnych opowiedział o „Drugim oddechu” jaki udało mu się dzięki żonie otrzymać. Drugi oddech to drugie życie, zupełnie inne niż dotychczasowe. Człowiek czynu, biznesmen i sportowiec zamienił się w człowieka refleksyjnego jak napisał „Ponad słowami, ponad ciszą odkrywa własne człowieczeństwo. Ciało dotychczas wynoszone pod niebiosa powoli zaciera się na rzecz odnowionego umysłu, wzmocnionej duchowości, odruchu serca.” Chora żona nie sprostałaby sama opiece więc ważną osobą w rodzinie Pozzów został Algierski opiekun Abdel, przyjęty początkowo na próbę, złodziejaszek i spryciarz a nawet szef bandy  w ubogiej dzielnicy  stał się najlepszym opiekunem sparaliżowanego autora. Otrzymał  w zamian nowy dom, gdzie był szanowany,  lubiany i dobrze opłacany.  Co pociągnęło chorego autora w osobowości muzułmanina Abdela?  szczególnie chyba poczucie humoru, inteligencja, to że dobrze gotuje i szybko podejmuje decyzje (konieczne w przypadku nagłego wyjazdu do szpitala), poza tym w świecie arabskim męskie przyjaźnie są kultywowane, mężczyzna jest ważniejszy niż kobieta,  więc opieka Abdela jest solidna.  Opisana przez Philippe Pozzo di Borgo przyjaźń stała się również motywem filmu „Nietykalni” w reżyserii Oliviera Nakache'a i Erica Toledano . W filmie, który powinien być dramatem jest wiele elementów komediowych,   ponieważ czy często zdarza się przyjaźń między bogatym arystokratą a pochodzącym z marginesu byłym więźniem? Jednocześnie jest to spotkanie niezwykłe  i podnoszące na duchu.  Ukończony w 2011 roku film podobnie jak książka „Drugi oddech” ma ogromne powodzenie.  W  Maroku gdzie obecnie mieszka,  spotkał też autor swoją drugą żonę Khadiję.
Książka jest wzruszającą lekturą, mówi o sensie życia mimo wielu fizycznych ograniczeń, o zmaganiu z bólem, cenie przyjaźni i miłości, o tym, że radość może istnieć mimo cierpienia, że również człowiek z czterokończynowym porażeniem „tetraplegik” może mieć swoje chwile szczęścia,  a jego postawa pomóc wielu chorym i zdrowym ludziom. O tym także, że trzeba uczyć się zarówno pomagać jak pomoc przyjmować. To niezwykła poetycka opowieść którą warto przeczytać.

                                                               moja recenzja ukazała się w czaspismie "Razem z Tobą"